Piłka nożna to znacznie więcej niż sport, to zjawisko popkulturowe posiadające gigantyczną moc przyciągania także najmłodszych konsumentów. Piłkarze tacy jak Ronaldo czy Messi mają więcej obserwujących na IG niż najbardziej gorące gwiazdy muzyki takie jak Taylor Swift czy Drake. A jednak coś pęka w relacji młodego pokolenia z piłką nożną, model konsumpcji treści sportowych (piłkarskich) staje się wyraźnie inny. Przedstawiciele pokolenia Gen Z, nawet jeśli są kibicami i interesują się piłką nożną, w rzeczywistości niekoniecznie aktywnie oglądają na żywo nawet najważniejsze mecze, preferują skróty, highlighty czy rolki ze spektakularnymi wydarzeniami w trakcie lub wokół meczów. Bardziej przyciąga ich czasem życie prywatne piłkarzy niż ich praca na boisku. W ich funkcjonowaniu społecznym oraz psychologicznym nie bardzo jest miejsce na długotrwałą, niemal 2 godzinną transmisję meczu „na żywo”. Gdyby audytorium transmisji piłkarskich zawęzić do Gen Z (i Alpha) aktywna ogladalność spadłaby drastycznie, a koncerny medialne inwestujące setki milionów Euro w prawa telewizyjne miałyby gigantyczne kłopoty. Dotyczy to zresztą dokładnie tak samo innych dyscyplin sportu. Gerard Pique, przedsiębiorca i były piłkarz FC Barcelona który kilka lat temu stwierdził, że jeśli piłka nożna nie zmieni się, to będzie miała poważne kłopoty w młodym pokoleniu wydaje się miał dobrą intuicję.