Punktem wyjścia ekonomii złożoności jest założenie, że ludzkich decyzji nie można wyjaśniać wyłącznie racjonalnością. W rzeczywistości ludzie często ulegają błędom poznawczym, np. to co wydaje się racjonalne (tańsze) w danej chwili, może w dłuższej perspektywie okazać się bardziej kosztowne, a także prowadzić do większych emisji. Dodatkowo, preferencje zmieniają się w wyniku interakcji społecznych, co ekonomia klasyczna pomija. Żyjemy w świecie sieciowym, w którym docierające zewsząd informacje kształtują nasze preferencje polityczne, zachowania i decyzje zakupowe. To założenie odróżnia podejście złożoności od ekonomii głównego nurtu. Modele sieciowe pozwalają opisywać zjawiska takie jak polaryzacja opinii, rozprzestrzenianie się mód konsumenckich, czy kryzysy finansowe.